Bence

Dünyayı kurtarmak mı?

Ya son zamanlarda hep şu dünyayı kurtaralım konulu videolar çıkıyor karşıma. işte şöyle güzel, böyle harika, şöyle canlı, o bizim evimiz ama mahvediyoruz, o acı çekiyor ve henüz çok geç değil onu kurtarabiliriz.  Ricky Gervais ağzıyla diyorum bunu: Really?

Ama yani hakikaten mi yahu? Kurtaralım öyle mi? Demiyorlar ki böyle devam edersek sonumuz iyi değil, devam edersek kendisi haliyle bir savunmaya geçecek (ki zaten artık başlamış durumda, geçmiş ola), biraz ayağımızı denk alalım artık yoksa insanın soyunun tükenmesi yakındır.

Tek sözüm var: Onun kurtarılmaya ihtiyacı yok! O capcanlı, güçlü ve hiç kimsenin sahip olmadığı bir bilgeliğe sahip. O kendini yenileyebilir ve bunu çok çabuk yapabilir. E tabi işe koyulduğu zaman da kurtarılmaya ihtiyacı olanlar insanlar olacak, dünya değil. İnsanların yapabileceği tek şey onunla uyum içinde olmak, kavga halinde değil.  Ona saygı duymak, onu sevmek tıpkı onun bizi her şeye rağmen sevmesi gibi.  E tabi belki bir de şey yapabiliriz, ımm, dua, dua edebiliriz yeryüzünden silip süpürmesin bizi diye, tabi. 🙂

Seçim hakkı bizde yani, uyumlanacak mıyız? savaşacak mıyız?

Onun yüzeyindeki, üstündeki, altındaki hiçbir şeye sahip olamayız biz. Hiçbir şeye. Hani şu güvendiğimiz tapular falan var ya,  yok onlar. Her şey ona ait. Sahip olmak için insanoğlunun yüzyıllardır savaştığı güç onun, başka kimsenin değil. İstediğin savaşa gir, istediğin kadar paran olsun, istediğin kadar askeri güce ya da silaha sahip ol, onunla savaşı asla kazanamayız. Bu durumda acele etmeyelim derim ben savaş çıkarmak için, silahlara sarılmak için, gücü elimize almak için, birilerine “düşman” sıfatını takmak için, dinleri veya milletleri karşılaştırmak için, bizim inandığımıza inanmayanları “günahkar” diye nitelendirmek için, sadece elde etmek istediğimiz şeyler için insanları harcamak için, etmeyelim, acele etmeyelim. Rahatlayalım biraz ve sadece olalım. İnsan olalım. Buraya olmaya geldiğimiz şey olalım. Sadece insan olalım, taraf değil.  Çünkü o kendini iyileştirmeye başladığı anda ve bünyesinde bulunan, ona zarar veren tüm tümörleri temizlemek için bizim felaket olarak adlandırdığımız her şeyi yağdırmaya başlayınca, her birimiz aynı olacağız, her birimiz aynı koşullarda olacağız ve çok büyük ihtimalle unutacağız hangi ülkeden olduğumuzu, ırkımızı, neden bunca zaman onca nefreti kalbimizde beslediğimizi ve insanlara kötü davrandığımızı/yargıladığımızı, düşman dediklerimizin kim olduğunu, neden silahlarımıza sarılıp birilerini sorgulamadan öldürdüğümüzü ya da buna onay verdiğimizi ya da bunca yıldır hangi güç için bu kadar savaştığımızı. Hepsini unutacağız ve sadece dünya üzerinde yaşayan insanlar olduğumuzun farkına varacağız, son anda. O bunları hepimize unutturacak ve o zaman hepimizin bir, hepimizin insan, hepimizin aynı  olduğunu hatırlayacağız.

Ne güzel di mi?

Bence yani.

Ulaşması gerekene, ulaşması dileğiyle..

ayferanim

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s